Kıbrıs sorunu, kökleri Osmanlı Devleti'nin adayı 1878'de geçici olarak Birleşik Krallık'a devretmesine uzanan, 1950’li yıllara kadar iki toplum arasındaki bir etnik gerilim ve sömürge sonrası yönetim paylaşımı kriziyken, günümüzde Doğu Akdeniz’in en karmaşık jeopolitik düğümlerinden biri hâline gelmiştir. 1950’lerde Rum tarafının adayı Yunanistan’a bağlama ideali (Enosis) ve buna karşı Türk tarafının varoluş mücadelesiyle filizlenen sorun; 1960’ta kurulan ortaklık cumhuriyeti

II. Dünya Savaşı sonrasında şekillenen uluslararası düzen, yalnızca diplomasi ve ekonomik rekabetle değil, aynı zamanda askerî müdahalelerle de biçimlenmiştir. Bu süreçte ABD gerek münferit gerekse kolektif müdahaleler yoluyla küresel güvenlik ortamını kendi çıkarları doğrultusunda yeniden düzenlemeye çalışmıştır. Soğuk Savaş döneminde ideolojik kamplaşmanın bir aracı olarak başlayan bu müdahaleler, 1990 sonrasında tek kutuplu dünya düzeninde hegemonik bir nitelik kazanmış ve

Türkiye'de Avrupa Birliği (AB) tartışmaları uzun yıllardır ideolojik ezberler arasında sıkışıp kalmıştır. Bir kesim AB'yi Türkiye'nin vazgeçilmez istikameti olarak görürken, diğer kesim Batı karşıtlığını neredeyse başlı başına bir dış politika anlayışına dönüştürmektedir. Benzer şekilde, ABD karşıtlığını merkeze koyarken Rusya ve Çin'i eleştiri dışında tutan yaklaşımlar da vardır. Oysa uluslararası ilişkiler ne romantizmle ne de öfkeyle yönetilir. Devletler, duygularına göre